آقای دکتر محمدرضا محجوب 26/11/89
سوال - روش های تشخیص بیماری های قلبی چیست؟
پاسخ – قلب سلطان بدن است و سلامتی قلب با سلامتی دیگر ارگان های بدن ارتباط دارد . این قسمت از طب هم مانند بقیه قسمت های طب با پیشرفت تکنولوژی شرایط بهتری را برای تشخیص و درمان پیدا کرده است . مخصوصاً در قسمت تشخیص ، روش های بسیار دقیق تر و کارآمدتری بوجود آمده است . از قبل یکی از روش های تشخیص، نوار قلب بوده که همه ی مردم نیز آن را می شناسند. نوار قلب یکی از روش های بسیار سهل الوصول و ساده است که اطلاعات خیلی جامعی را به ما می دهد . در واقع اطلاعاتی از سیستم الکتریکی قلب ، خون رسانی و گردش خون و اتفاقاتی که در داخل قلب میافتد به ما می دهد . ضمن اینکه می توان بیماری های قلب را تقسیم بندی کرد . اما خود قلب یک سیستم و یک موتور است که همه ی اجزاء آن باید باهم هماهنگی داشته باشند که بتوانند کارآیی خوبی داشته باشند . اینکه ما قلب را با ماشین مقایسه کنیم بیراه نیست . قلب در واقع موتور بدن است و باید اینها با هم هماهنگ باشند تا کارآیی داشته باشند و خون به تمام نقاط بدن رسانده شود . اجزاء قلب عبارت هستند از دریچه ها ، رگ ها و سیستم الکتریکی قلب . دفعه ی قبل یکی از بینندگان گلایه کرد که شما بیشتر در خصوص بیماری های عروقی قلب صحبت می کنید و کمتر در خصوص بیماری های دریچه ای صحبت می کنید. به همین خاطر که این بینندگان نیز به اطلاعاتی که می خواهند برسند یک مقدار از بیماری های دریچه ای نیز می گوییم . روش های تشخیصی برای هر کدام از این بیماری ها متفاوت است . یک روش تشخیصی داریم که می تواند جامع باشد و اطلاعاتی از همه ی بیماری های دریچه ای وعروق بدهد . و روش های تشخیصی دیگری داریم که درخصوص دریچه ها فقط اطلاعات می دهد . ما چهار دریچه در قلب داریم . یکی از روش های تشخیصی که به صورت خیلی جامع می تواند اطلاعاتی در این خصوص که این دریچه ها آیا تنگ است وخون را پس می زند یا خیر ، روش اکو کاردیو گرافی است . این روش کاملاً بی ضرر است . مثلاً برای خانم های بارداری که نباید اشعه به بدن آنها بخورد روش بسیار خوبی است . چرا که این روش بدون اشعه است و با صوت کار می کند . اکوکاردیوگرافی یک تصویر جامع از داخل قلب ، ضخامت قلب ، حفره های قلب ، قدرت قلب و تمامی مشکلات دریچه های قلب به ما می دهد . این روش خیلی در دسترس است و سریعاً بر بالین بیمار می توان این کار را انجام داد . در واقع سریعاً یک اطلاعات جامع از عملکرد قلب می تواند به ما بدهد . چندین روش تشخیصی برای اینکه بخواهیم اطلاعاتی از عروق قلب داشته باشیم وجود دارد . ما از روش هایی شروع می کنیم که کمترین تهاجم را دارد . یعنی خیلی ایمن است . آهسته آهسته می توانیم با این روش های تشخیصی جلو برویم تا به روش های دقیق تر و مسلماً تهاجمی تر برسیم . یکی از روش هایی که خیلی خوب می تواند اطلاعاتی درخصوص عروقی که به خود قلب خون رسانی می کند به ما بدهد ، تست ورزش است . در این روش ما شخص را تحت استرس و یا همان فعالیت قرار می دهیم . یعنی دویدن یا همان دویدن های سریع که در این صورت قلب مجبور است به این دویدن پاسخ دهد و به تمام بدن خون برساند . قلب باید در این شرایط این خون رسانی را انجام دهد به این دلیل کار قلب زیاد می شود . خونی که باید به قلب برسد تا بتواند به این فعالیت پاسخ دهد ، اگر تنگی در رگ ها وجود داشته باشد خود را نشان می دهد. تست ورزش خصوصاً برای آقایان یک روش بسیار بی ضرر است و قدرت تشخیصی بالایی دارد .
سوال – چرا درخصوص تست ورزش تأکید بیشتری برای آقایان می کنید ؟
پاسخ – کلاً سیستم قلب و عروق در آقایان و خانم ها یک مقدار متفاوت است . جواب دهی تست ورزش در خانم ها یک مقدار کمتر از آقایان است . البته خیلی زیاد نیست ولی قدرت تشخیصی آن یک مقدار بین خانم ها و آقایان متفاوت است .
سوال – آیا امکان دارد کسی در حین تست ورزش برای قلب او اتفاقی بیافتد و احتیاج به مراقبت های خاص پیدا کند یا در حد مرگ پیش برود ؟ آیا شرایط بیمار قبل از اینکه از جانب پزشک برای او تست ورزش تجویز شود سنجیده می شود یا خیر ؟ آیا در حین تست ورزش وجود یک متخصص و یا یک فرد ماهر برای اینکه بتواند مراقبت های لازم را از بیمار بکند که مشکلی برای او پیش نیاید ضروری است یا خیر؟
پاسخ – بله گاهی اوقات در حین تست ورزش اتفاقاتی میافتد . این هنر فرد پزشک است که چه کسی را کاندیدای تست ورزش بکند و چه کسی را نکند . این هنر پزشک است که ببیند چه روش تشخیصی برای بیمار بهتر است . شخصی که برای تست ورزش آمده است قبل از اینکه به بیمارستان برسد یک مسافتی را طی کرده است . پس این پیاده طی کردن مسیرتا حدودی خود یک تست ورزش است اما به میزان کمتر. ما روی ترید میل به او می گوییم که یک مقدار تند تر راه برود . پزشکی که بالای سر بیمار است و یا خود بیمار مختار است که اگر مشکلی برای او پیش آمد یا دردی احساس کرد این کار را قطع کند . در این حالت نوار قلب بیمار در مقابل پزشک است و به محض اینکه کوچکترین خطری احساس کرد این دویدن را قطع می کند . البته گاهی اوقات بدون تست ورزش یا بدون هیچ روش تشخیصی دیگری به صلاحدید پزشک فرد برای آنژیوگرافی فرستاده می شود . مثلاً اگر یک آقای مسن شصت یا هفتاد ساله ی سیگاری مراجعه می کند و می گوید وقتی من دو قدم راه می روم سینه ام درد می گیرد ، در این صورت این فرد اصلاً نیازی به تست ورزش ندارد . مخصوصاً اگر این فرد آقا باشد ، چون در خانم ها و آقایان بیماری های قلبی و عروقی یک مقدار با هم متفاوت است . درد سینه در آقایان قوی تر و بیشتر است . کلاً جنس مذکر یک ریسک فاکتوری است برای بیماری های قلبی . پس پیرمردی که می گوید دو قدم راه می روم قلبم درد می گیرد بردن او برروی تست ورزش اشتباه است . بنابراین در اینجا پزشک است که تشخیص می دهد که چه روشی استفاده شود . اگر همه ی جوانب سنجیده شده باشد تست ورزش یک روش کاملاً بی خطر است . چون همان مسئله ی فیزیولوژیکی که فرد در خیابان راه می رفته حالا این کار را تحت نظر پزشک انجام می دهد . اگر در خیابان تنها بوده و پزشکی نبوده که او را تحت نظر بگیرد اینجا دیگر این فرد وجود دارد .
سوال – ممکن است یک فردی به دلیلی نتواند تست ورزش را انجام دهد ، مثلاً آرتوروز شدید دارد یا پای او شکسته است ، مشکل اندام تحتانی دارد و یا به هر دلیل دیگر نتواند روی ترید میل قرار بگیرد و حرکات را انجام دهد. آیا قبل از روش بعدی که یک روش تهاجمی به نام آنژیو گرافی باشد ، روش دیگری در میان وجود دارد که کارآیی تست ورزش را داشته باشد ؟
پاسخ – بله . استفاده از مواد رادیو اکتیو که در اصطلاح عامه آن را به اسم عکس رنگی می شناسند یا استفاده از اسکن . یک روشی است که هم با تست ورزش از آن استفاده می شود و هم بدون تست ورزش . الان من بدون تست ورزش آن را توضیح می دهم . فردی که به هردلیل توانایی حرکت ندارد و نمی تواند تست ورزش را انجام دهد ما داخل بدن آنها یک ماده ای را تزریق می کنیم به اسم دی پریدامون . این ماده قدرت گشاد کردن عروق طبیعی را دارد . ولی عروقی که گرفتگی دارد را این ماده نمی تواند گشاد کند . بنابراین باعث می شود که آن عروقی که نرمال است از حد معمول گشاد تر شود و آن عروقی که تنگ است به همان صورت باقی می ماند . بعد ماده ی رادیو اکتیوی که می توان با دستگاه های خاصی از آن تصویر برداری کرد داخل بدن تزریق می شود . در این صورت کنتراست بیشتر می شود . یعنی آن عروقی که نرمال است بیشتر این ماده را به سمت خود می کشد و آن که تنگ است کمتر می کشد . این مسئله باعث می شود که ما تنگی رگ را مشاهده کنیم . ولی اگر همه ی رگ ها نرمال باشند به یک صورت گشاد می شوند و به صورت یکنواخت همگی رنگ می گیرد . البته اینکه می گویم رنگ می گیرد عامیانه است وگرنه همان مواد رادیو اکتیواست که با دستگاه های خاص تصویر برداری می شود . این دو روش تشخیص یعنی تست ورزش و اسکن ، به مانشان می دهد که یک تنگی رگ در قلب فرد وجود دارد . حالا این تنگی در چند تا از رگ ها وجود دارد . قلب کلاً سه رگ اصلی دارد . اینکه چند تا از این سه رگ تنک است به ما نشان نمی دهد . اگر یکی از این رگ ها تنگ است در چند نقطه تنگی دارد نمی تواند به ما نشان دهد . یا اینکه مقدار این تنگی چقدر است آیا نود درصد است یا ده درصد یا اینکه کامل گرفته شده را نیز نمی تواند به ما نشان دهد . اگرفقط به ما نشان داد که رگ های قلب تنگی دارد برای تشخیص جزئیات آن باید به سراغ روش های تهاجمی برویم که همان آنژیوگرافی است .
سوال – من سی و چهار سال سن دارم الان حدود دو سال است که موقع راه رفتن یا فعالیت یک درد شدید همراه با سوزش در قفسه ی سینه ی خود احساس می کنم . موقع راه رفتن تنگی نفس خیلی شدید هم دارم . موقع استراحت هم اصلاً درد ندارم . می خواستم بدانم این مسئله مشکل قلبی است یا خیر؟
پاسخ – اصطلاحاً ما به این مشکل درد قفسه ی سینه ی تیپیک می گوییم . یعنی دردی که با فعالیت شروع شده و تشدید پیدا می کند و موقع استراحت خوب می شود . البته سن ایشان سن بیماری قلبی نیست. یعنی ما کمتر انتظار داریم که یک خانم سی و چهارساله بیماری قلبی یا گرفتگی عروق کرونر داشته باشد . ولی وقتی که اینطور تیپ دردی را به ما می گویند ، دردی است که نمی توان از کنار آن گذشت . یعنی حتماً باید ایشان بررسی شود . روش های بررسی همان روش هایی است که در بالا گفتم . ایشان حتماً نیاز به یک اکوکاردیوگرافی دارند که قدرت قلب را نشان دهد . اکوکاردیو گرافی به ما نشان می دهد که ضایعه ای به قلب وارد شده یا مشکلی تا الان برای آن پیش آمده یا خیر . برای بدست آوردن اطلاعات از رگ های قلب ایشان نیز می توان تست ورزش انجام داد . چون سی و چهار سال سن دارند به احتمال زیاد به راحتی می توانند تست ورزش بدهند . و یا باید از اسکن برای ایشان استفاده کرد . در هرصورت این بررسی ها باید حتماً انجام شود .
سوال – مدت دو سال است با کوچکترین اضطراب دچار درد شدید در قلب می شوم . اکو انجام داده ام اما مشکلی دیده نشده است . آیا نیاز است از روش های تشخیصی دیگر استفاده شود یا خیر ؟
پاسخ – البته ایشان نه سن و نه جنس خود را نگفته اند . اینکه گفته اند با کوچکترین اضطراب دچار مشکل می شوند ، این اضطراب یک کلمه ی عامه است . آیا منظور ایشان از اضطراب این است که عصبی می شوند و یا اینکه استرسی است که حین فعالیت به ایشان وارد می شود . که اینها کاملاً متفاوت است . اما با همین اطلاعات مختصری که داده اند می توان گفت که نرمال بودن اکو اصلاً به این معنا نیست که رگ ها خوب باشند . باید اطلاعاتی از رگ های قلب ایشان نیز بدست آورد . یعنی با همان روش های تشخیص تست ورزش و یا اسکن باید این اطلاعات را بدست آورد .
سوال – سه یا چهار ماه قبل یک استرس شدید برای من ایجاد شد بعد از آن احساس می کنم که در قلب من ضربه می زنند . نوار قلب گرفتم گفتند مشکل دارد . بعد از آن اکو کردم گفتند زیاد مشکل ندارد . ولی من این ضربه را در قلب خود احساس می کنم . بعد از آن من را برای تست ورزش و اسکن فرستادند که تست خوب بود . اما بعد از اسکن گفتند که به میزان خیلی کم خون رسانی به قلب شما ضعیف است . می خواستم بدانم برای من آنژیو لازم است یا خیر ؟ در ضمن من چهل ونه سال سن دارم و هیچ مشکل دیگری از قبیل درد و یا چیز دیگر موقع راه رفتن و فعالیت ندارم .
پاسخ – با این اطلاعاتی که این خانم دادند تقریباً می توان گفت که قلب ایشان مشکلی ندارد . یعنی علی رغم مشکلی که در حین اسکن گفته اند. اما با توجه به اینکه فرد می گوید در موقع تست ورزش هیچ مشکلی نداشتم و به این راحتی می دویدم و نمی خواستم به اصطلاح از روی دستگاه پایین بیایم یعنی اینکه این قلب را ندیده می توان تضمین کرد . و نیاز به اقدام خاصی نیست . ولی چیزی که درخصوص پسر خود گفتند اینکه ضربان قلب ایشان بالا است و گفته اند یک رگ اضافی دارد . در واقع این یک رگ اضافی نیست بلکه یک عصب اضافی است که بصورت مادرزادی در قلب ایشان است . همیشه در همه ی موارد نیاز به سوزاندن آن نیست . گاهی اوقات فعال می شود و با ضربان قلب بالا خود را نشان می دهد که با دارو کنترل می شود . اگر با وجود استفاده از دارو حملات این ضربان قلب بالا وجود داشت، مثلاً در بعضی از افراد با وجود خوردن دارو در روز دو یا سه بار ایجاد می شود . در اینگونه موارد یک روش تهاجمی وجود دارد به نام EPS که آن عصب اضافی را تلاش می کنیم که پیدا کنیم و بعد بسوزانیم . البته همیشه و بطور صد در صد نمی توان آن را پیدا کرد ولی خیلی اوقات پیدا می شود و سوزانده می شود و تا آخر عمر نیز فرد مشکلی ندارد . ولی نسوزاندن آن نیز مسئله ای ندارد و زیاد مشکل نگران کننده ای نیست .
سوال – آقای دکتر درستی در خصوص نقش نمک در تغذیه توضیح بفرمایید ؟
پاسخ – ما آنقدر به نمک در غذا و یا حتی در زندگی خود اهمیت می دهیم که حتی به ضرب المثل های ما نیز راه پیدا کرده است . حتی در محاوره های امروزی نیز می گوییم این فرد چقدر با نمک است . آیا واقعاً نمک از دید تغذیه ارزشمند است ؟ مسلماً بله . کسانی که نمی توانند نمک را به میزان لازم وارد بدن خود کنند حتماً لطمه می خورند . این لطمات به شدت جدی است و حتی می تواند خیلی سریع باعث مرگ شود . ولی این نکته نباید ما را به این فکر بیاندازد که پس ما لازم است هر روزه به مقدار زیاد در غذای خود نمک داشته باشیم . یاد ما باشد که از طریق غذای طبیعی به مقدار کفایت حتی بدون اضافه کردن نمک ، این ماده به بدن ما می رسد . فقط در مورد کسانی که در مناطق بسیار گرم ، فعالیت بسیار شدید دارند ، لازم است به همین مقدار کم، نمکی که ما به غذای خود می زنیم از این ماده استفاده کنند . وگرنه افراد دیگر با همان غذایی که اصلاً نمک هم ندارد سلامتی ایشان تضمین می شود . بعضی اوقات فرد می داند که نمک برای او خوب نیست اما با این تبلیغات که این نمک ، نمک دریا است یا بی خطر است ممکن است این سوء تفاهم را پیدا کند که پس مصرف آن اشکالی ندارد . یعنی من نمک خود را عوض می کنم و نمک دریا می خورم . من توصیه می کنم که برای ما اضافه کردن نمک در شرایط عادی به غذا ضروری نیست . هر نوع نمکی ، حتی نمکی که بصورت طبی فروخته می شود نیز کمی نمک طعام یا کلرور سدیم دارد و نمک دریا نیز به مقدار زیاد دارد . پس با کم کردن مصرف نمک به سلامتی خود و خانواده ی خود کمک کنیم .
سوال – من هیچ مشکل قلبی ندارم یک روز درمیان ورزش هم می کنم . اما حدود یک سال است که تپش قلب ندارم ولی درد قلب در ناحیه ی پهلوی خود دارم . درد آن به صورتی است که حدود ده دقیقه یا یک ربع ادامه دارد و بعداً خوب می شود . نزد دکتر رفته ام ، تست، اکو و نوار قلب انجام داده ام برای من آرام بخش تجویز کرده اند . وقتی آن را می خورم ، می خوابم و قلبم آرام می شود ولی بعداً دوباره این درد را دارم . وقتی ورزش می کنم تا چند ساعت خوب هستم ولی بعد دوباره درد می گیرد. می خواستم بدانم علت آن چیست ؟
پاسخ – ایشان شرایط خود را بسیار خوب توضیح دادند . از ابتدا نیز گفتند که هیچ بیماری قلبی ندارند . این علائمی را که گفتند واقعاً علائم بیماری قلبی نیست . گفتند که بررسی شده اند ، نوارقلب و اکوو تست ورزش گرفته شده است . اگر اینها مشکلی نداشته یعنی شما از لحاظ قلبی مشکلی ندارید. درد در آن ناحیه ای که گفته اید ممکن است اسپاسم عضلانی یا دیافراگم باشد . یا امکان دارد ریفلاکس باشد ، یعنی ترشح اسید معده که از معده وارد مری می شود . که اینها خود نیازمند معاینه و بررسی بیشتر است . ولی اگر اکو ، تست ورزش و نوار قلب ایشان خوب بوده از نظر قلبی مشکلی ندارند .
سوال – لطفاً درخصوص آنژیو گرافی بیشتر توضیح دهید و اینکه این نیز یک روش تشخیصی است یا می توان به عنوان نوعی درمان نیز از آن استفاده کرد ؟
پاسخ – اگر شخص تست ورزش و اسکن شد و معلوم شد که یک تنگی وجود دارد . اما نمی دانیم این تنگی کجا است چند تا است و چکاری باید برای آن بکنیم ؟ در این صورت به آنژیو گرافی می رسیم . کلمه ی آنژیو گرافی یعنی تصویر برداری از عروق . خونی که در داخل قلب است توسط آن به تمام ارگان های بدن پمپ می شود . یک رگ بزرگ به نام آئورت وجود دارد که از قلب خارج شده و شاخه شاخه می شود . اولین شاخه هایی که از آئورت خارج می شود دو شاخه است که به خود قلب خون رسانی می کند . یعنی اگر آن را مانند یک رودخانه در نظر بگیریم دو شاخه ی کوچکی که ابتدا از آن خارج می شود برای خود قلب است . بعد از آن رگ هایی برای گردن می رود . بعد از آن به کلیه ها و تمام نقاط بدن این خون رسانده می شود . جالب اینجا است که این قلبی که خون را به تمام نقاط بدن می رساند ابتدا خون را به تمامی نقاط می رساند بعد برای خود خون بر می دارد . یعنی در حالی که قلب نزدیک ترین و اولین جا است اما اول خون بر نمی دارد . ابتدا این رودخانه به تمام نقاط بدن خون می رساند و بعد سهم خود را بر می دارد . این آئورت یا رگ بزرگ که به تمام نقاط کشیده شده برای ما یک شاهراهی را ایجاد می کند که از این طریق ما می توانیم دسترسی پیدا می کنیم . یعنی مثلاً عروقی که برای خون رسانی وارد پا شده است اگر از کشاله ی ران سوزنی را وارد کنیم و به این رگ دسترسی پیدا کنیم به این طریق می توانیم یک لوله ی پلاستیکی باریک مانند لوله ی خودکار خیلی نرم و ظریف را وارد کنیم و به وسیله ی این شریان بالا برویم . بالا می رویم تا برسیم به همان دو رگ اولیه ی آئورت که مربوط به خود قلب است . ما آن لوله را درست داخل آن رگ قرار می دهیم . زمانی که از بدن عکسی می گیریم مثلاً از پای یک نفر برای شکستگی عکس می گیریم ، استخوان ها دیده می شود . چون اشعه ی ایکس ازآنها رد نمی شود . ولی این عکس برداری رگ را نشان نمی دهد . چون رگ استخوان ندارد . برای اینکه رگ دیده شود ما مجبور هستیم که یک ماده ای داخل آن تزریق کنیم که ماده ای حاجب است . وقتی این ماده وارد رگ شد می توانیم از آن عکس بگیریم . زمانی که این عکس گرفته شود تنگی مشخص می شود . این درواقع آنژیو گرافی است . در زمان آنژیو گرافی فرد بی حسی موضعی می گیرد و بی هوش نمی شود . یعنی فرد هوشیار است و می تواند نگاه کند . چون گاهی اوقات نیاز است که فرد سرفه کند که ماده ای که تزریق می شود ضربان قلب را پایین نیاورد . بعد داخل دو رگ قلب که یکی چپ و دیگری راست است تزریق انجام می شود و عکس گرفته می شود . در این صورت تنگی ها نشان داده می شود . آنژیو گرافی حدود ده دقیقه تا یک ربع طول می کشد . خطر آن بسیار کم است یعنی در یک دست متبحر و با احتیاط ، میزان خطر بسیار پایین است . در واقع این شیوه دقیق ترین روش برای تشخیص تنگی رگ است . از همین درخت شریانی می توان استفاده کرد و تنگی تمامی عروق حتی رگ های کلیه ، پاها و مغز را نگاه کرد که تنگی دارد یا خیر . زمانی که مشخص شد که در این سه رگ قلب چه مقدار از آن تنگی دارد و میزان تنگی معلوم شد ، می توان از روش درمانی آنژیوپلاستی استفاده کرد .
سوال – خانمی سی و هفت ساله هستم که دچار درد سینه در سمت چپ شده ام . در زمان فعالیت دچار تنگی نفس می شوم و لبهای من کبود می شود . آیا پرولابس میترال می تواند چنین علائمی ایجاد کند یا خیر؟
پاسخ- پرولابس میترال مشکل واقعاً مهمی مخصوصاً در خانم ها نیست . این مسئله در خانم ها بسیار شایع است . پرولابس میترال نرمی یا شلی دریچه است که باعث علائم خیلی مختصری می شود. ولی اینکه بخواهد لب های شخص را کبود کند و در زندگی روزمره ایجاد اختلال کند معمولاً به این صورت نیست . پرولاپس میترال زمانی که در آقایان بوجود می آید یک مقدار جدی تر گرفته می شود . از هر هزار نفر که مبتلا به این مشکل هستند ممکن است یک تعداد کمی از آنها دچار نارسایی دریچه شوند که نیاز به اقدامات بیشتری دارد . اما معمولاً مشکل حادی ایجاد نمی کند .
سوال – خانمی چهل و چهار ساله هستم که دیابت دارم و اخیراً چربی خون من هم بالا رفته است در ضمن فشار خون هم دارم . در آنژیوگرافی مشخص شده که دچار گرفتگی عروق شده ام. آیا درمان دارویی کافی است یا نیاز به جراحی است ؟
پاسخ – باید ببینیم که این گرفتگی عروق چقدر است . اگر گرفتگی عروق خفیف باشد کاندید درمان دارویی می شود . زمانی که فرد آنژیو گرافی می کند بعد از آن سه راه وجود دارد : فردی که تنگی رگ خفیف دارد باید درمان دارویی انجام دهد . یعنی به فرد دارو داده می شود و به او اطمینان می دهیم که با دارو کنترل می شود . ممکن است تنگی خیلی شدید باشد و در حد سه رگ باشد که قابل آنژیو پلاستی و بالون زدن نباشد در این صورت فرد باید جراحی قلب باز شود . ممکن است تنگی کمتر باشد یا به صورتی باشد که قابل باز شدن با بالون یا فنر باشد که در این صورت آنژیو پلاستی انجام می شود . ایشان که آنژیوگرافی کرده اند و گفته اند که تنگی دارند ، اینکه این تنگی چقدر است ، کجا است و چه تعداد است روش درمانی بعدی مشخص می شود .
سوال – اگر توضیح اضافی در خصوص بالون یا فنر دارید بفرمایید در غیر اینصورت در خصوص ضربان ساز قلب توضیح بفرمایید .
پاسخ – از طریق همان روشی که ما به عروق خود قلب یعنی عروق کرونر دسترسی پیدا می کنیم ، یعنی از طریق همان لوله ی باریک ، می توانیم یک چیز خیلی باریک مانند موی دم اسب را وارد کنیم . بالا می بریم و وارد همان رگ قلب می کنیم که گرفتگی دارد و از آن تنگی رد می کنیم . وقتی که رد شد از روی آن می توان یک بالون رد کنیم . بالون همان بادکنکی است که هنوز باد نشده است. زمانی که به تنگی رسید ما از بیرون یک دستگاهی داریم که آن را باد می کند و به این صورت تنگی باز می شود . وقتی که باز شد برای اینکه دوباره بسته نشود داخل آن یک فنر گذاشته می شود . فنر مدل های مختلف دارد ، دارویی و غیر دارویی است . دارویی ها کمتر داخل آن گرفته می شود . دارویی به آن معنا نیست که فرد باید دارو بخورد . چون بعضی از بیماران فکر می کنند که باید بعداً دارو بخورند . در واقع به آن معنا است که این فنر را آغشته به دارویی کرده اند که جلوگیری می کند از اینکه داخل فنر گرفته شود . مسلماً قیمت این فنر بالا تر است . ممکن است یک رگ فرد گرفته باشد اما آنقدر جای آن حیاتی باشد و در جایی باشد که دسترسی به آن مشکل باشد و ایجاد خطر کند . در این صورت ممکن است نتوان از آنژیو پلاستی یا بالون استفاده کرد . بخاطر همین یک رگ حتی ممکن است فرد مجبور باشد عمل قلب باز انجام دهد . در مقابل ممکن است کسی باشد که سه رگ او گرفته باشد و این سه رگ چندین تنگی متعدد داشته باشد ولی بتوان از بالون استفاده کرد و نیاز به عمل قلب باز نباشد . یعنی تعداد ، نشان دهنده ی این نیست که این فرد باید حتماً عمل قلب باز انجام دهد .